وافر و فخر زاهر برده ، چه اين امر خداست كه فرموده است : * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) * . و ابن حجر در ص 89 « الصواعق » گفته است : ديلمى از ابى سعيد خدرى روايت كرده كه پيغمبر در تفسير آيه وقفوهم انهم مسئولون فرموده‌اند : از ولايت على پرسش خواهد شد و گويا مراد « واحدى » نيز همين حديث بوده كه گفته است : در تفسير آيهء وقفوهم انهم مسئولون ، روايت كرده‌اند ، كه مقصود ولايت على و اهل بيت است زيرا خداوند به پيغمبر فرمان داد كه مردم را آگاهى دهد كه از آنها پاداشى در نبوت مسألت ندارد ، مگر آنكه خاندانش را دوست دارند . و معنى آيه نيز چنين است كه از آنها مىپرسند آيا خاندان پيغمبر را به شايستگى و آن چنان كه رسول ( ص ) سفارش فرموده بود ، دوست داشته‌اند يا مودت آنها را چنان ضايع و مهمل گذاشته‌اند ، كه بايد سرزنش و نكوهش شوند ؟ و در ص 101 « الصواعق » اين شعر را از شمس الدين ابن عربى ياد كرده است : رأيت ولائى آل طه فريضة على رغم أهل البعد يورثنى القربا فما طلب المبعوث أجرا على الهدى بتبليغه إلا المودة في القربى ( 1 ) « ابن صبّاغ مالكى » نيز در ص 13 فصول : اين سه بيت را از گوينده اى ياد كرده است : هم العروة الوثقى لمعتصم بها مناقبهم جاءت بوحى و انزال مناقب في شورى و سورة هل اتى و فى سورة الاحزاب يعرفها التالى و هم آل بيت المصطفى فودادهم على الناس مفروض به حكم و اسجال ( 2 ) و از ديگرى آورده است : هم القوم من اصفاهم الود مخلصا تمسك في اخراه بالسبب الاقوى

--> ( 1 ) - ترجمه ابيات : دوستى خود را نسبت به خاندان پيغمبر ، فريضه اى ديدم كه على رغم دوران درگاه براى من قربآور است . ( 2 ) - ترجمه ابيات : دوستى خود را نسبت به خاندان پيغمبر ، فريضه اى ديدم كه على رغم دوران درگاه براى من قربآور است . پيغمبر در برابر تبليغ هدايت ، پاداشى جز مودت خويشاوندانش نخواست . آن خاندان براى متوسلان خود ، دستگيره اى محكماند و مناقب آنان از طريق وحى و انزال ، در سوره شورى و هل اتى و نيز در سوره احزاب ، آمده و خواننده قرآن آن را باز مىشناسد . آنان خاندان محمد مصطفى هستند و مودتشان به محكمى و استوارى بر مردم واجب گرديده است .